ای قــــــوم بـــه حج رفته، کجایيد کجایـيد؟

مـــعشوق هميـــنجاست، بيــــایيد، بيــایـيد

معشـــوق تو هــمسايه و ديوار بـه ديـوار

درباديـــــه سرگشته شما در چه هوایـيـد؟

گر صورت بی صورت معشوق به بیــنيد

هم خواجه وهم خانه و هــم کعبه شمایـید

ده بــــار از آن راه بـــدان خــــانه برفتيـد

يکــــبار از ايـــن خانه بـــراين بام برآئيـد

آن خانه لطيف است، نشانـــهاش بگفتيـد

از خواجـــه آن خــــانه نشانی بــــنمایـيـد

يک دسته ی گـُل کو، اگر آن باغ بديديت؟

يک گوهرجـــان کو، اگـر از بحر خدایيد؟

با اينهمه آن رنـــج شما گـــنج شـــما باد

افسوس که برگــــنج شــما پرده شمایــيد.

مولانا